Na lijevoj obali rijeke Bosne, četrdesetak kilometara nizvodno od Sarajeva, u središtu srednjobosanskog ugljenog bazena nalazi se Termoelektrana "Kakanj". Razvoj ovog proizvođača električne energije započeo je 1947. godine, kada je 8. augusta doneseno rješenje o osnivanju “poduzeća općedržavnog značaja” pod nazivom Elektrana Kakanj, sa sjedištem u Kaknju.
Termoelektrana "Kakanj" je građena po etapama, u skladu sa potrebama privrede i društva za električnom energijom.
Prva etapa - dva bloka po 32 MW, puštena je u probni rad 1. jula 1956. godine, a 29 novembra iste godine u redovnu proizvodnju. U drugoj polovini 1960. godine završena je druga etapa – također dva bloka po 32 MW. Jedan od blokova pušten je u rad 27. jula, a drugi 27. novembra 1960. godine.
Shvatajući potrebe za električnom energijom i neophodnost daljeg sopstvenog razvoja, razvoja rudnika uglja i ukupnog privrednog i društvenog razvoja ovog kraja, radnici Termoelektrane “Kakanj” 1966. godine donose odluku o izgradnji treće etape - jedan blok snage 110 MW. Blok je završen u rekordno kratkom vremenu i prvi kilovati potekli su u mrežu 12. decembra 1969. godine.
Poslije kraćeg predaha, 1973. godine odlučeno je da se gradi šesi blok snage 110 MW - četrvrta etapa. I ovaj blok sagrađen je u relativno kratkom vremenu, a u maju 1977. godine počela je proizvodnja.
Društvena orijentacija na domaće izvore energije, pogodnost lokacije, mogućnost povećanja proizvodnje uglja i stalno rastuće potrebe za električnom energijom, opredjelili su donošenje odluke za izgradnju pete etape – blok 7 od 230 MW.
U decembru 1978. godine zaključen je ugovor sa “Škoda exportom” iz ČSSR o isporuci glavne opreme za blok sedam snage 230 MW. Intenzivna izgradnja započela je 1984. godine. Prva sinhronizacija ovog bloka na mrežu elektroenergetskog sistema izvršena je 22. februara, a probni pogon otpočeo je marta 1988. godine.
Izgradnjom bloka sedam Termoelektrana “Kakanj” raspolaže sa ukupno instalisanom snagom od 578 MW.
Na ovom lokalitetu postoje veoma povoljni uslovi za izgradnju još jednog bloka snage 230 MW, jer su izgradnjom bloka sedam izgrađeni skoro svi pomoćni objekti i pogoni.
U tehnološkom procesu Termoelektrana “Kakanj” koristi vodu iz rijeke Bosne i to za blokove 1, 2, 3 i 4 protočno, dok se za blokove 5, 6 i 7 koristiti zatvoreni sistem hlađenja preko rashladnih tornjeva. Električna energija se plasira dalekovodima 110 i 220 kV.
Ugalj se doprema putem trakastih transportera do depoa na visoravni “Hrasno”, a odatle pomoću kombinovanih uređaja i trakastih transportera kapaciteta 2 x 1.100 t/h do kotlovskih bunkera. Kapacitet skladišta odnosno depoa uglja je 500.000 tona.
Vrati se na vrh stranice
